Dadahooty

دو شاملو کنار هم...

2011-04-13T21:42:00.007+04:30

از صدای نفس کشیدنش میفهمم که خوابش برده،معمولا بعد از ناهار کنار هم دراز میکشیم و چرت میزنیم.بدون اینکه بیدارش کنم آهسته از روی تخت بلند می شوم،میروم و مینشینم روی کاناپه.برای خودم سیگار میپیچم.یاد روز اولی میافتم که با هم کافه رفتیم و من گفتم "ببین دختر جان من یک کم خل و دیوونم،یه شب میخوابم و صبح بیدار میشم میگم همه چیز تمومه.به همین راحتی.معمولا بیشتر از دو ماه هم طول نمیکشه".آن موقع فقط خندید و گفت "باشه".

از صدای فندکم بیدار میشود،بیدار که نه، خواب و بیدار است،نگاهم میکند،سیگار را نشانش میدهم،میخندد و دوباره خوابش میبرد.چند باری دیده بودم که کتاب شاملو را از قفسه کتابخانه من برمی دارد و ورق میزند.چند روز قبل به مناسبت هشتمین ماه این دوستی مجموعه آثار شاملو را به او هدیه دادم.بعد از کلی ذوق کردن گفت "حالا دوتا شاملو توی کتابخانه مان داریم".

دوست دارم وقتی که خوابیده است نگاهش کنم.سیگارم خاموش شده.بلند می شوم و میروم به سمت آشپزخانه ،شاید توی کابینت کبریت داشته باشم...

من و مانا...

2011-01-30T22:16:00.000+03:30

بالاخره دیدمش،بغلش کردم و اگه مامانش و عمه ش نبودند می خوردمش...

شام اول...

2010-10-14T00:13:00.000+03:30

یکی از خوبی های تنها زندگی کردن این هست که آشپز قابلی شدم.الان بلدم تن ماهی را با نان ساندویچی ، نان بربری،نان لواش ونان تست درست کنم!!!

ای کسانیکه...

2010-09-06T00:50:00.000+04:30

ما شش تا پسر عمو و دختر عمو هستیم که از بچگی با هم بزرگ شدیم،مانی که از همه بزرگتره متولد 49 هست و نیما متولد 57 ،که از همه کوچکتره.وقتی بچه بودیم معمولا من و مانی هر پنجشنبه پیش هم بودیم بعضی شب ها من خونه ی اونا میموندم و بعضی وقت ها اون خونه ی ما،چه آتش های که نسوزوندیم،چه بلاهایی که سر نیما ی بیچاره نیاوردیم...
گذشت و گذشت و گذشت و ما هی بزرگ و بزرگ و بزرگتر شدیم.از بین ما شش تا فقط مانی ازدواج کرده و به خاطر شرایط مملکت و شاید به امید یک زندگی بهتر با همسرش به کانادا مهاجرت کردند.خرداد این جونور کوچولوی خوشگل به دنیا اومد.ما پنج تایی که اینجا مونده بودیم کلی جیغ زدیم،کلی همدیگر رو ماچ کردیم،کلی بالا و پایین پریدیم و خوشحال شدیم.
بچه های همکارام توی شرکت به من میگن عمو. علی پسر عباس بهم میگه عمو هوتن.وقتی میاد شرکت، میاد پیش من و با هم توی اینترنت دنبال عکس بی ام و میگردیم،بی ام و دو درها مال اون میشن و بی ام و چهار درها مال من. مهلا دختر سعید بهم میگه عمو کچله،وقتی میاد شرکت یا با هم نقاشی میکشیم یا یواشکی موشک درست میکنیم و میندازیمش وسط شرکت.
و حالا دختر مانی یواش یواش بزرگ میشه و من کنارش نیستم که بزرگ شدنش را ببینم،من لذت اینکه وقتی از حموم در میاد و پودر زدن بهش و میشه یه ماچ قایمش کرد را نمیتونم تجربه کنم.من اونجا نیستم که وقتی چهار دست و پا راه میره دنبالش کنم و بخندیم،من اونجا نیستم که وقتی اولین دندونش در میاد دستم را بزارم توی دهنش که گاز بگیره و من خر کیف بشم،من نیستم که بهش یاد بدم میشه با بستنی روی لپمون خط بکشیم و مثل سرخپوستا بشیم و من نیستم و نیستم و نیستم...
من عمو هوتن خیلی ها هستم و داداهوتیه خیلی های دیگه ولی برای مانا من فقط یه اسم از داداهوتی هستم یه آدمی که یه جای خیلی خیلی دور زندگی میکنه...
خلاصه ای کسانیکه باعث مهاجرت خیلی ها شدین امیدوارم که به روح اعتقاد داشته باشین چون من هر وقت عکس این دختر را میبینم میگم تو روح تک تکتون...

ه مثل همبستگی...

2010-08-06T19:47:00.000+04:30

از شنبه تا وقتی ا ع ت ص ا ب غذای دوستامون تموم بشه روزه میگیریم...

خواب...

2010-08-02T22:50:00.001+04:30

وسط یک خیابان بودم ،تک و تنها، انگار به جز من هیچکس توی این دنیا نبود.یک کم که جلو رفتم رسیدم به یک ساختمان مکعب مستطیل شکل بزرگ که یه پارچه سیاه روش بود.با صدای بلند میپرسم کعبه کجاست؟یه صدا از پشت سرم میگه همین جاست.میگم پس مردم کجان؟همیشه یک عالمه آدم دور کعبه میچرخیدن.دیگه صدایی نمیاد...
پیش خودم فکر میکنم یعنی فهمیدن؟؟؟

امید...

2010-07-18T00:33:00.000+04:30

ساعت پنج عصر چهارشنبه از شرکت زدم بیرون،باید میرفتم کافه شوکا که توکای مقدس را قبل از سفرش ببینم.یک کم بالاتر از مرکز خرید گاندی یه خانم چادری بهم لبخند میزنه ،از اون لبخندها که وقتی یه آشنا را توی یه جای غریبه میبینی...
تی شرت سبز من و شال سبز او،
سرم را با احترام برایش خم میکنم و از کنار هم رد میشویم...

...

2010-05-31T01:39:00.001+04:30

میدونین ،بیشتر قماربازها اعتقادی به شانس ندارن.به بدشانسی شاید ولی به شانس نه.از همون موقع میدونستم که این دست را نباید بازی کنم ولی همون موقع هم گفتم که بازی میکنم،قوانینم را شکستم و رفتم به دنبال شانس.خوب بازی کردم،خیلی هم خوب بازی کردم،پشیمون هم نیستم.حالا همه ی ورق ها رو شده و دست من دست برنده نیست ،نمیدونم این بازی اصلا برنده ای هم داشته یا نه.گفتم که قماربازم ،اما قرار نیست که همیشه برنده بشم.

پشیمون نیستم،فقط نبردم.همین...

فیلتری در ماتحتمان...

2010-04-25T23:14:00.000+04:30

و ندا آمد
ای هوتی،همانا بلاگر را فیلتر کردیم و فیلتر را همچون میله ای استوار در ماتحتتان فرو بردیم تا شما را از بلای زلزله مصون داریم، باشد که رستگار شوید...

داداهوتی به دنبال آپارتمان...

2010-04-16T19:37:00.001+04:30

عاقبت خوشی زد زیر دل داداهوتی و داداهوتی تصمیم گرفت که بعد از سی وهشت سال و اندی، به دنبال زندگی خودش بره. بیچاره دادا هوتی، بنظرم دچار بیماری خود آزاری شده، هرچی به خودم میگم آخه پسرجان تو صبحها که بیدار میشی صبحانت روی میز آماده هست،شبها که برمیگردی خونه شامت حاضره،لباسهات همیشه شسته شده واتو شده توی کمدته، مشکلی هم که با پدر و مادرت نداری پس دیگه چه مرگته؟جوابی براش پیدا نمیکنم.
فکر میکنم این ادا و اطوارام مال نزدیک شدن به چهل سالگیه.خلاصه خانمها و آقایان محترم دنبال اجاره ی یک سوئیت یا یک آپارتمان یک اتاق خوابه کوچک هستم ترجیحا در محدوده های زیر:
پاسداران،دروس،میرداماد،ظفر،تخت طاوس،عباس آباد،یوسف آباد و گاندی.
مشخصات این آپارتمان خوش شانس :
پنجره به مقدار کافی جهت خروج دود سیگار ،نداشتن همسایه های فضول،نبودن کفش در راه پله ها ...
درضمن داشتن توالت فرنگی الزامیست...

چهارشنبه،داداهوتی،سیگار...

2010-04-07T23:47:00.002+04:30

ساعت 00:00 -نشستم جلوی مانیتور، منتظرم که یکی ،یک پست جدید بذاره،سیگارم را میپیچم و به خودم میگم که باید بخوابم تا فردا به موقع سر کار برم.سیگارم را روشن میکنم یه وبلاگ پیدا میکنم و چندتا از پست ها را میخوانم...

00:30 -گوگل ریدر،فیس بوک،باز ،جی میل را چک میکنم،سیگار دیگری میپیچم،ایمیل ها را میخوانم،عکس های جدید دوستام توی فیس بوک را نگاه میکنم،سیگارم را روشن میکنم ،ساعت را نگاه میکنم،به خودم میگم سیگارم که تمام بشه میخوابم...

01:00-باز هم توی گوگل ریدرم وپست هایی که دیگران گذاشتند را میخوانم ،برای بعضی ها Like میزنم و چندتا را به اشتراک میذارم.سیگارم ، که روی لبه ی زیرسیگاری نصفه خاموش شده را روشن میکنم و میکشم...

01:30-خوابم میاد، وبلاگ آذر زاد را نگاه میکنم،پست جدیدی در کار نیست،سیگار دیگری میپیچم و روی تختم ولو میشم،آگهی های همشهری را میخوانم ،قسمت اجاره ها ،از ستون" آپارتمان از 61 متر تا 65 "متر شروع میکنم و میرسم به آپارتمان های تا 40 متر،به این نتیجه میرسم که در آینده ی نه چندان دور باید غار نشین بشم...

02:00-بطری آب معدنی را از کنار تختم برمیدارم وسر میکشم ،سیگار دیگری میپیچم و به قول سمیر می گیرانم،سرفه میکنم ،سیگارم را نصفه میذارم روی لبه ی زیرسیگاری،زنگ ساعتم را برای 6:00 صبح تنظیم میکنم و زنگ موبایلم را برای 6:30،چراغ را خاموش میکنم و سعی میکنم بخوابم...

04:30-با سرفه از خواب بیدار میشوم، قفسه سینم تیر میکشه،آب میخورم و دوباره میخوابم...

06:00-ساعتم زنگ میزنه،خاموشش میکنم و میخوابم...

06:30-موبایلم زنگ میزنه،نمیدونم چیکارش کردم ولی ساکت شد و من دوباره خوابیدم...

07:30-از خواب میپرم،میرم دوش میگیرم...

07:45-حوله ی حمامم را پیچیده ام دور کمرم ،سیگار نصفه ی شب قبلم را روشن میکنم،گوگل ریدر را چک میکنم،لباس میپوشم،ادکلنی را که تازه خریدم روی خودم خالی میکنم...

08:00-از توی یخچال یه شکلات برمیدارم و راه میفتم...

08:40-ماشینم را پارک میکنم،با پارکبان گپ کوتاهی میزنم،سیگارم را روشن میکنم و میرم طرف شرکت. باید از حدود پنجاه پله بالا برم تا به کوچه شرکت برسم،اون بالا احساس میکنم اگر دهانم را باز کنم حتما قلبم میپره بیرون،وارد شرکت میشم،کارت میزنم،سوار آسانسور میشم و میرم طبقه پنجم ...

10:00-سیگارم را میپیچم ،MP3player ام را بر میدارم و میرم پشت بام ،سیگارم را روشن میکنم و آهنگ Yesterday را گوش میکنم...

12:30-ناهار میخورم...

13:00-از ناهارخوری برگشتم،سیگارم را میپیچم و میرم پشت بام...

13:30-خوابم میاد...

14:30-سیگار،پشت بام...

16:00-سیگار،پشت بام...

16:40-از شرکت میام بیرون،ساعت پنج با مهندس نوایی قرار دارم،میشینم توی ماشین سیگارم را روشن میکنم و راه میافتم...

17:00-کوچه را اشتباهی رد میکنم،به کوچه بد و بیراه میگم،سیگارم را روشن میکنم...

17:20-بالاخره میرسم.مهندس نوایی بیشتر از یک ساله که پیپ نمیکشه،پس سیگار نمیتونم بکشم...

18:00-نمیتونم سیگار بکشم...

18:30-شکمم با صدای بلند قار و قور میکنه،در و دیوار را نگاه میکنم...

19:30-مهندس نوایی میگه اگه میخوای میتونی اینجا سیگار بکشی،تشکر میکنم ولی نمیکشم...

20:30-شکمم دیگه قار و قور نمیکنه،داره نعره میکشه...

21:00-سوار ماشین میشم،سیگارم را روشن میکنم و راه میافتم،پرستو زنگ میزنه و باهم حرف میزنیم...

21:30-رسیدم خونه،سیگارم را پیچیدم،و به پرستو زنگ زدم...

22:00-گوگل ریدر،جی میل و وبلاگ ها را چک میکنم،سیگارم را میپیچم و پست جدید زن قد بلند را میخوانم...

22:30-توی اینترنت دنبال املای درست قار و قور میگردم...

23:00-کانکت میشم!!!

23:30-دارم میرم شام بخورم،قبلش این پست را UP میکنم...

شانزده ساله با همان رویاها...

2010-04-02T22:02:00.002+04:30

انگار همین دیروز بود که به نردبان می گفت دندیروس و به پشت بام می گفت بادن بادن!!! حالا اینا رو از کجا پیدا کرده بود معلوم نیست.پدر بزرگ مادری من خیلی سال قبل یک زمین هزار و دویست متری در منطقه دروس تهران از مادر بزرگ مادرم که در آنجا ساکن بود میخرد و به تدریج دو ساختمان دیگر به آن اضافه می کند که همه ی بچه ها، به جز دوتایی که خارج از ایران بودند، همانجا زندگی کنند.اینجوری شد که من داداهوتی بچه های خانه شدم.متاسفانه سال هفتاد و چهار خانه دروس را فروختند و این شازده که عکسش را میبینید به همراه خاله ، شوهر خاله ام و دختر خاله ام به ساری رفتند.

عید امسال سر سال تحویل همه خانه ما بودند،سهیل شانزده ساله شده،قدش از من بلند تره،مشروب نمیخوره،سیگار نمیکشه،توی یکی از تیم های ساری بسکتبال بازی میکنه ،دوست دختر داره و برعکس من خوب درس می خواند.آرزوش اینه که در یکی از دانشگاه های آمریکا درس بخواند و بسکتبال را ادامه بدهد.سهیل را که نگاه میکردم شانزده سالگی خودم را میدیدم با همان رویاها...

ایکاش عاقل تر از من باشه...

معاینه فنی...

2010-04-02T04:26:00.002+04:30

دیروز ماشین را برای معاینه فنی به پارکینگ بیهقی بردم . پیش خودم حساب کرده بودم که بیشتر مردم قبل از عید برای معاینه فنی مراجعه کرده اند و حتما کارم سریع انجام می شود.ساعت دوازده از ورودی رسالت وارد شدم ،روی یک تکه کاغذ نوشته بودند معاینه فنی و یک فلش هم بود که یعنی از اونوری برید،من هم رفتم و نزدیک بود طبق راهنمایی فلش مورد نظر از خروجی میدان آرژانتین خارج شوم.از یکی از نگهبان ها سوال کردم که کجا باید برم و ایشان با خنده شمال پارکینگ را نشان داند، جایی که حدود ده ماشین ایستاده بودند .بنده هم خوشحال رفتم به سمت ماشین ها.وقتی به مکان مورد نظر رسیدم با صفی حدود بیست ،بیست و پنج ماشین مواجه شدم ،یه نگاه به ساعتم کردم ،دوازده و ده دقیقه بود ،یه نگاه به پاکت سیگارم کردم ،پنج تا سیگار مانده بود،دوباره پیش خودم حساب کردم که یک ساعته کارم تمام می شود.یک سیگار روشن کردم و از خانم Amy Macdonald که تازه با او آشنا شده ام خواهش کردم آهنگ This is the life را برایم بخواند،یک ساعت گذشت و من به جایی که فکر میکردم انتهای صف هست رسیدم که دیدم حدود صد ماشین در دو صف جلوی من منتظر ایستاده اند.خلاصه من سه بار دیگر هم به جاهایی که فکر میکردم آخر صف هست رسیدم و این نهضت کماکان ادامه داشت.ساعت چهار و نیم شده بود ،یک ساعتی بود که سیگارم تمام شده بود،از Amy خواهش کردم دوباره آهنگ This is the life را برایم بخواند اما او ترجیح داد آهنگ جدیدی به نام This is the F**kin life را بخواند،البته حق داشت هم ناهارش دیر شده بود و هم سیگارش تمام شده بود.
ساعت پنج بعد از ظهر بعد از پنج ساعت برگه معاینه فنی راگرفتم...

مسته مست ...

2010-03-30T00:29:00.001+04:30

مست تر از اونم که حتی بتونم سیگارم را بپیچم ...

روی چیز خوشمزشون خامه بود...

2010-03-28T01:27:00.000+04:30

طبق معمول هر سال برای تعطیلاتم برنامه ریزی کرده بودم،چند تا کتاب مربوط به کارم را باید می خواندم،کتاب" نوشته های از صادق هدایت "را که از یکی از دوستانم قرض گرفته بودم را باید تمام می کردم،اتاقم را باید جمع وجور میکردم،موتور ماشینم را باید میشستم و ....و طبق معمول هرسال هیچکدام از این کارها را انجام ندادم،در عوض، یک بعد از ظهر، با یک روز بارانی، کافه ی جدیدی به اسم جزیره کشف کردیم که سیگار کشیدن در آن آزاد بود،خلاصه ما نشستیم توی کافه، سیگار بدست و خندان ،که منو را آوردند و اولین خط نوشته بود :"یک چیز خوشمزه 4000 تومان".یک روز بارانی لاته سفارش داد و من همون چیز خوشمزه را سفارش دادم.ده دقیقه بعد، چیز خوشمزشون را با سینی آوردند و گذاشتند روی میز،تازه روی چیزشون خامه هم ریخته بودند و بنده با این هیبتی که در بالا مشاهده می کنید چیز خامه داری خوردم که نه تلخ بود نه شیرین...

پی نوشت: بلد نیستم چه جوری باید از اون خط ها زیر کامنت ها بزارم و جواب بدم (این بلاگ اسپات لعنتی خیلی ناز و ادا داره).

سال نو مبارک

2010-03-24T22:46:00.001+04:30

سال هشتاد و هشت هم تمام شد ،سال قبل تتمه غرور داداهوتی در خیابانهای تهران زیر لگد و باتوم برادران بسیجی شکست،سال قبل معنی بالا رفتن سن را فهمیدم ،دیگر عکس العمل هایم سریع نبودند.سال قبل تقریبا هیچکدام از کارفرماهایم پول کارهایم را ندادند.سال قبل استرس کاریم زیاد بود.سال قبل در شرکت آتک هرکس که عاشق میشد یا از کار اخراج میشد یقیه من را میگرفت.سال قبل اتاقی که یک روز بارانی در دفترش به من داده بود را پس دادم.
همه میگویند سال هشتاد و هشت سال بدی بود اما من موافق نیستم چرا که به قول شاملو:"من امیدم را در یأس یافتم"،سال قبل به من امید داد و این چیز کمی نیست...
سال نو مبارک بهترین ها را برای شما آرزو میکنم.

کافه سیمور،قربانی شماره 14 ،بابک پسر فرح...

2010-03-12T16:06:00.001+03:30

هفته گذشته با یک روز بارانی رفتم کافه سیمور.یک کافه کوچولوی دوست داشتنی در خیابان پاسدارن -خیابان ساقدوش-بوستان هفتم-کنار رستوران کلبه آرام-طبقه اول-واحد دو. وارد کافه که شدیم از آقای جوانی که آنجا بود سراغ قربانی شماره 14 را گرفتم و گفتم از پست کافه سیمور که در وبلاگ قربانی شماره 14 خوانده ایم به اینجا آمدیم ،بعدا فهمیدم که این مرد جوان نویسنده وبلاگ فصل مشترک است که من به اسم چای دارچینی می شناختم.خیلی جالبه کسانی را که فقط نوشته های آنها را خوانده ای از نزدیک ملاقات کنی.قربانی شماره 14 کمی آرام تر و پخته تر از آن چیزی بود که من فکر می کردم.کلی گپ زدیم دوتا چایی خوردیم و یک عالمه سیگار کشیدیم.به همه توصیه میکنم که کافه سیمور برن یه جای دنج با دوتا کافه چی خوب وهروقت که قرار شد برید به من هم خبر بدید که بیام...

چهل و هشت هزار تومان...

2010-03-05T09:17:00.004+03:30

بعد از مدت ها بالاخره سه شنبه گذشته رفتم کافه رئیس ،فکر کنم یک سالی شده بود که کافه نرفته بودم از وقتی سیگار کشیدن توی کافه ها تعطیل شده دیگه یک خط در میان کافه میرم.ساعت هشت رفتیم و نه و نیم برگشتیم و چهل و هشت هزار تومان پول دادیم !!!!!!!!!!!!!!!! من موکا خوردم نسیم قهوه خورد لیلا و مریم و نیما تست خوردن،باورم نمی شد،مگه توی این یک سال چقدر قیمت ها بالا رفته؟! ولی چسبید.باید یک کافه خوب و ارزان پیدا کنم.این هفته داروک را امتحان میکنم...

خداحافظ بلاگفا ،سلام Blogspot !!!

2009-11-20T01:01:00.003+03:30

این چند وقت که ننوشتم کلی اتفاقات جور وا جور افتاده ،مهمترینش این بود که یک بازی جدید یاد گرفتم به اسم جنگا .در این بازی باید تعدادی چوب مکعب مستطیل شکل را در دسته های سه تایی به صورت عمود برهم روی همدیگر بچینیم که در نهایت تشکیل یک مکعب مستطیل بزرگ را بدهد و بعد هر بازیکن باید با یک دست یکی از این چوب ها را در آورده و روی آخرین طبقه بگذارد.میدانم که به نظر خیلی احمقانه میاد اما امتحانش کنید خیلی هیجان انگیزه.

یکی دیگه اینکه برای سی و پنج روز متوالی سیگار نکشیدم تا به این نتیجه رسیدم که سه ،چهار سال زندگی بیشتر اونقدر ها هم ارزش نداره بنابر این دوباره شروع کردم.
یکی دیگه هم اینکه شاید از طرف شرکتی که کار میکنم شش ماه برم کشور دوست و برادر ونزوئلا.میگن در ولایت آقای چاوز 28 میلیون نفر زندگی میکنند و 12 میلیون اسلحه غیر مجاز هست،بعد از کلمبیا بیشترین آمار قتل را دارد و مقتولین اکثرا با چهار یا پنج گلوله به قتل میرسند...

روزگار ما...

2009-06-19T23:43:00.000+04:30

طنزیست تلخ،همین......

آیا دیوانه شده ام؟؟؟

2008-09-29T12:32:00.001+03:30

.

صبح طبق معمول دیر از خواب بیدار میشوم، تیغ و ژل اصلاحم را بر میدارم تا سرم را اصلاح کنم ولی به حمام که میرسم یک ضرب میروم زیر دوش ، چون دیرم شده به صبحانه نمیرسم ،میروم توی آشپزخانه تا یک لیوان شیر بخورم اما در یخچال را که باز میکنم به جای بطری شیر بطری آب را بر میدارم و آب میخورم ، میروم از کنار کامپیوترم دی وی دی هایی را که به مهندس فرهی قول داده ام را بر دارم اما به جای آن چراغ قوه ای را که کنار آن است را برمیدارم و درون کیفم میگذارم، هول هولکی از خانه میزنم بیرون ، در پارکینگ را که باز میکنم یاد چراغ بنزین ماشین میافتم که از دیروز صبح به من چشمک میزد،مجبور میشوم بروم توی صف پمپ بنزین و بعد از کلی علافی بنزین بزنم ،حالا پانزده دقیقه وقت دارم تا از پاسداران بروم گاندی و خودم را به دستگاه کارت زن شرکت برسانم،وسط راه متوجه میشوم که ناهارم را جا گذاشته ام ،میپرم توی سوپر مارکت که یک ساندویچ بخرم اما به جای آن یک کنسرو تن ماهی ، یک بسته نان با دوتا شیرینی شبیه کلوچه میخرم ، در خیابان گاندی ترمز میکنم تا یک آقای مسن عرض خیابان را طی کند ،ماشین پشتی بوق میزند و مرد مسن به من بدوبیراه می گوید!!! در کمال ناباوری جای پارک خوبی پیدا میکنم ولی ده دقیقه دیر به دستگاه کارت زن میرسم. به طبقه پنجم شرکت که میرسم برگه مرخصی ساعتی را پر میکنم و رئیس امضا می کند.تا ساعت یازده تند تند کار میکنم تا پروژه را برای پلات نهایی بفرستم .ساعت یازده برای خودم قهوه درست میکنم که با شیرینی هایی که صبح خریده ام بخورم ولی شیرینی ها بوی گند و مزه گند تری دارند.تولد یکی از همکاران را از طریق ای میل داخلی شرکت تبریک می گویم که چشمم به تاریخ روی صفحه کامپیوترم میافتد و متوجه می شوم که تولد دیروز بوده است و از آن بدتر اینکه برگه مرخصی که صبح پر کرده ام را به تاریخ دیروز نوشته ام ،یعنی امروز را تاخیر خواهم خورد و دیروز را که به موقع آمدم از مرخصی ام کم می کنند.ساعت دوازده و نیم کیسه ی حاوی خرید های صبح را باز میکنم و با کمال ناباوری به قوطی تن که قرار بود ساندویچ باشد نگاه میکنم برای ناهار به ناهارخوری شرکت میروم ،کیسه نان را که باز میکنم متوجه کپک های سبز رنگ خوشگلی میشوم که روی نان سبز شده اند....

رشد عقلانی...

2008-06-12T15:02:00.001+04:30

مادرم معتقده که رشد عقلانی من در سن سیزده سالگی متوقف شده اما خواهرم می گوید که این اتفاق در سن سه سالگی برای من پیش آمده.به تازگی خودم هم به این فکر افتادم که نکنه واقعا خبریه.

وقتی خودم را با همکارانم که اکثرا هم سن و سال هستیم مقایسه می کنم میبینم که یه کوچولو با هم فرق داریم مثلا آنها هر روز صبح اصلاح می کنند ولی من هفته ای یک بار اصلاح می کنم ، هیچکدام کفش ورزشی یا پوتین پا نمی کنند ولی به جز پوتین و کفش ورزشی چیز دیگری پام نمی کنم،آنها راجع به قیمت گوشت و مرغ اطلاعات کافی دارند اما من اطلاعات اقتصادی ام از قیمت کیت کت فرا تر نمی رود،کیف مردانه دست می گیرند ،من کوله پشتی می اندازم ، آنها راجع به ببر های جدایی طلب تامیل و انتخابات ریاست جمهوری آمریکا صحبت می کنند ، من راجع به علوفه و موزیک خوب، آنها دوست دارند پژو پرشیا داشته باشند من دوست دارم جیپ داشته باشم،آنها هر شش ماه یکبار برای چک آپ کامل به پزشک مراجعه می کنند ،من تا به حال این کار را انجام نداده ام ، آنها Fast Food و غذاهای چرب نمیخورند اما من عاشق این دو هستم ، آنها پشت ویترین مغازه لوازم منزل می ایستند و من پشت ویترین لگو فروشی اسکان و ....

امروز که فکر کردم دیدم قضیه یک کم عجیبه....

دامنه ی شرع وسیع است...

2008-05-13T15:04:00.001+04:30

شنبه از صبح تا ساعت پنج و نیم سیگار نکشیدم و دروغ چرا،داشتم له له میزدم برای سیگار .یکشنبه باخودم فکر کردم که چه باید کرد، بعد از کلی فکر کردن تصمیم گرفتم که سیگارم را داخل ماشین بگذارم ، اینجوری هم سر حرفم ایستاده ام و هم هر وقت که خیلی هوس کردم می توانم بروم و یک نخ سیگار بکشم.عصر یکشنبه دیدم که نه خیر اینجور هم نمی شود و باید تمهیدی دیگر اندیشید...
خلاصه نتیجه این شد که چون اصولا پشت بام سقف ندارد پس در شرکت به حساب نمی آید ـ در شرکت یعنی داخل شرکت ـ و پشت بام روی شرکت است. این چنین شد که داداهوتی مردانه بر سر حرف خود ایستاد و امروز در شرکت سیگار نکشید....

دریاچه پارک ملت...

2008-05-10T15:07:00.000+04:30

سه سیگار را بیشتر از بقیه دوست دارم.یکی سیگار قبل از صبحانه دیگری سیگار قبل از خواب و آخری هم که معلومه...

از فردا در شرکت سیگار نمیکشم ....
تا حالا در دریاچه پارک ملت شنا کردید؟من بیست سال قبل این کار را کردم...

حکیم هوتی نیشابوری...

2008-05-01T15:10:00.001+04:30

هوتی اگر زباده مستی خوش باش با ماه رخی اگر نشستی خوش باش

چون عاقبت کار جهان نیستی است انگار که نیستی چو هستی خوش باش
حکیم هوتی!! (خیام)

حکیم هوتی...

2008-04-19T15:11:00.001+04:30

حکیمی فاضل گفته است:"اگر طالب عمری طولانی هستید ،سیگار نکشید،غذا های چرب نخورید،از نوشیدن نوشیدنیهای غیر مجاز خودداری کنید،به میهمانی هایی که تا پاسی از شب ادامه دارند نروید...

اما
اگر میخواهید از زندگی لذت ببرید هر غلطی که دوست دارید بکنید...."

...

2008-04-02T15:14:00.000+04:30

من هم مانند دیگران یک سری اصول برای زندگی خودم داشتم ولی در عرض سه هفته اخیر تمام آنها زیر سوال رفتند، حالا باید انتخاب کنم...

باید بین دنیایی که برای خودم ساخته بودم و دنیایی جدیدی که پیش روم قرار گرفته یکی را انتخاب کنم.
قماربازم و از قمار کردن نمیترسم، اما این دست ،دستی هست که اگر بریزم همیشه فکر میکنم که شاید می توانستم برنده بشوم و اگر نریزم، میدانم که شانس کمی برای برنده شدن دارم.
از ابتدا میدانستم که نباید وارد این بازی بشوم، ولی شدم، و حالا میخواهم این دست را بازی کنم...

به جهنم بروم بهتر است...

2008-02-07T15:36:00.000+03:30

سالها بود که از ایران خارج نشده بودم، چهارشنبه هفته قبل از طرف شرکت برای بازدید از مراکز آبدرمانی ترکیه به ماموریتی یک هفته ای رفتم. شنیده بودم ترکها جیب بر و چاقوکش هستند و باید کاملا مواظب کیف پولم و موبایلم باشم!!ساعت هفت صبح بعد از گذشتن از قسمت های مختلف بازرسی و صورتهای اخموی برادران سپاهی سوار هواپیما شدم و بعد از سه ساعت به استانبول رسیدم ، به هتل رفتم و بلافاصله برای بازدید از کارخانه ای که تجهیزات پارک های آبی را می سازد حرکت کردم. شب قبل دو ساعت خوابیده بودم و ظهر هم فرصتی برای صرف ناهار نبود، ساعت پنج بعد از ظهر به هتل برگشتم کاملا، خسته بودم، با بقیه نفرات تیم در لابی هتل نشسته بودیم که کارفرما سفارش نوشیدنی داد بعد از نوشیدن نوشیدنیها ،همکاران برای استراحت به اتاقهایشان رفتند و من از فرصت استفاده کردم و برای دیدن شهر از هتل خارج شدم . صد متر بیشتر نرفته بودم که سینه به سینه یک پلیس شدم، پیش خودم فکر کردم که حتما برای ارشاد من را به کلانتری می برند، افسر به ترکی شروع به صحبت کرد و من به انگلیسی به او گفتم که ترکی بلد نیستم ایشان هم با انگلیسی دست و پا شکسته از اتفاق پیش آمده معذرت خواهی کرد و شب خوبی را برایم آرزو کرد.برای اولین بار بود که بعد از نوشیدن نوشیدنی با نیروی انتظامی روبرو شدم و ارشاد نشدم. صبح روز بعد به آنتالیا پرواز کردیم و فهمیدم که چقدر خلبانهای ایرانی بهتر از ترکها هستند. در آنتالیا از موتورخانه هتل محل اقامتمان بازدید کردیم. هتل رکسوس هتل جالبی بود کاملا شبیه هتل های پنج ستاره خودمان ،پرسنل کاملا مودب یک استخر سرپوشیده ، دو استخر روباز، سالن ورزش ، زمین فوتبال، چندین زمین تنیس ،ساحل اختصاصی ، سه بار مخصوص نوشیدنیهای غیر مجاز، دو کافی شاپ، حمام ترکی همراه با ماساژ، اتاقهای تمیز همراه با مینی بار و ....یاد مسافرتی که چند سال پیش به شمال کشور داشتم افتادم که از مسئولین هتل خواسته بودم ملافه های تختم را عوض کنند چون روی آنها موهای بلند بود و آنها در جواب من گفتند که ملافه ها را تازه عوض کردند ،حتما موی خود من هست که روی آنها ها افتاده و من مجبور شدم کله کچل خود را به آنها نشان بدهم تا رضایت بدهند و ملافه ها را عوض کنند!!!

روز بعد آنتالیا را ترک کردیم و با ماشین به نزدیکیهای شهر دنیزلی رفتیم چهار، پنج ساعت در راه بودیم و شب به هتل رسیدیم . بعد صرف شام به حمام ترکی رفتم که تجربه بی نظیری بود. صبح روز بعد، بعد از بازدید از قسمت های تاسیساتی هتل به طرف یک چشمه آب معدنی حرکت کردیم و بعد از ظهر با ماشین به ازمیر رفتیم . شب به هتل رسیدیم بعد از صرف شام به نایت کلاب هتل رفتم ، جا برای سوزن انداختن نبود ، پر بود از پسرها و دختر های جوان و خوشحال و مست، با این وجود هیچ کس مزاحم دیگری نمی شد و اینجا بود که دلم برای دخترهای کشور خودم سوخت که برای پوشیدن چکمه های بلند باید ارشاد بشوند. دو روز در ازمیر بودیم و بعد با هواپیما به استانبول رفتیم و باز هم در دلم به خلبانهای ترک بد و بیراه گفتم. دو شب در استانبول بودم و بعد به تهران آمدم.
شب آخر ساعت یک برای پیدا کردن بار به خیابان آمدم و برخلاف چیزهای که شنیده بودم دیدم که استانبول شهر امنی هست دختر ها به راحتی در ساعتهای آخر شب در خیابان رفت و آمد می کردند و گشتی های پلیس در خیابان مشغول گشت زنی بودند، نه کسی جیبم را زد و نه احساس نا امنی کردم!!
شهرهای که من در این یک هفته دیدم بسیار تمیز و مرتب همراه با رنگهای شاد بودند،تا جایی که من فهمیدم مردم به پلیس اعتماد داشتند و پلیس هم به مردم احترام می گذاشت. خیلی متاسف شدم که این مردم بعد از مرگ به دلیل عدم رعایت شئونات اسلامی ، نوشیدن نوشیدنیهای الکلی، رقصیدن و شاد بودن به جهنم می روند. می گویند خداوند در بهشت جویهای پر از شراب و حوری های بهشتی را وعده داده است و من عاشق هر دوی اینها هستم ولی چون می دانم که بعد از نوشیدن آن شراب ناب بهشتی حتما گشتی های بهشت من را دستگیر خواهند کرد و برای ارشاد روانه جهنمم می کنند، خواهش میکنم من را حلال نکنید تا شاید یک ضرب با مردمانی که مثل من فکر می کنند به جهنم برویم و شبها کنار آتش جهنم با خیال راحت و بدون ترس از نیروی انتظامی بزنیم و برقصیم.
به تهران که آمدم باز هم قیافه های اخمو ، رنگهای غمگین ...

اتاق من...

2007-09-14T15:44:00.001+03:30

داداهوتی و تابستان سال 1367...

2007-09-01T15:55:00.001+03:30

تابستان سال 1367 یکی از بهترین تابستانهای زندگی من بود، برای اولین بار به من و پسر عمویم اجازه دادند که باهم و بدون بزرگتر به مسافرت برویم . دوتا جوان 17 و 18 ساله یک ویلای خوشگل توی خزرشهر و...(-:

شبها کنار ساحل عالی بود خصوصا وقتی که می دیدی سی ،چهل موتور سوار دو ترک جهت امر به معروف و نهی از منکر با چماق به صورت ناگهانی ظاهر می شدند و ما مجبور بودیم تا ویلا یک نفس بدویم .
یا همان تابستان هنگامیکه داشتم از کوه برمیگشتم در میدان درکه به جرم پوشیدن تی شرتی که آستین آن چهار انگشت بالاتر از آرنج بود جهت امر به معروف سوار بر مینی بوس نیروی انتظامی شدم که در بین راه از پنجره بیرون رفتم و یک نفس تا جلوی دانشگاه شهید بهشتی دویدم .
یا وقتی که با یکی از دوستانم به یک میهمانی رفته بودیم و خب نیمه های شب به علت صدای بلند موسیقی ،دوستانی برای تذکر دادن وارد منزل شدند و من و دوستم مجبور شدیم ازدیوار حیاط به خانه همسایه بپریم و از دیوار خانه همسایه به حیاط خانه همسایه و این عمل فکر می کنم چهار بار تکرار شد تا ما به کوچه رسیدیم و مطابق دفعات قبل یک نفس تا خیابان اصلی دویدیم.
امروز بعد از 19 سال که از آن زمان میگذرد در میدان ونک خواهران و برادران نیروی انتظامی را دیدم که با جدیت مشغول ارشاد خواهران بد حجاب بودند ، خواستم برای قدردانی از خاطرات خوبی که برای من ساختند جلو بروم و تشکر کنم ولی بعد از یک نگاه به پنجره های ون نیروی انتظامی و یک نگاه به شکم خودم از اینکار منصرف شدم!!!

نتیجه گیری:

1- نیروی انتظامی در بیشتر خاطرات خوب داداهوتی حاضر بوده است.
2- داداهوتی چندین بار رکورد دوی سرعت ایران را جابجا کرده ولی چون در مسابقات رسمی نبوده به ثبت نرسیده.
3-داداهوتی هنوز هم با دیدن نیروی انتظامی به جای احساس امنیت دچار استرس می شود.